" Drink en vergeet, maar vergeet niet te drinken"


Café "De Harmonie" te Maassluis.

"Wie" er op het idee gekomen is weet ik niet meer, maar m'n broer en ik hadden besloten een café te beginnen.
Na enig zoeken hebben we een lokatie gevonden in Maassluis en wel aan de Haven no.6
Het was een hele verandering m'n broer werkte op een Ingenieursbureau en zelf had ik nog nooit een bierpomp vastgehouden wel bier gedronken.
De eerste week verliep in gepaste dronkenschap want we vierden elke dag het openingsfeest.
We hadden een vergunning verlof A en hield in dat we alleen maar zwak alcoholische dranken mochten verkopen. Een paar jaar later kregen we een volledige vergunning en dat hebben we natuurlijk ook weer gevierd.
Sparks had wel een paar dollar gespaard maar de rest van het geld bij de brouwerij geleend.
En zo stonden we dus bier te tappen met of zonder punthoofd.


De bierglazen vlogen door de kamer.

Onze klantenkring bestond hoofdzakelijk uit mensen die bij Smit voeren en ex-zeelieden van Smit. Soms een beetje ruig volk maar daar waren we wel aan gewend.

We zijn eens met een hele ploeg naar Rotterdam geweest (daggie uit).

 Bij de Hema kwam er een op het idee om een klappertjes pistool te kopen, daar hoorde natuurlijk ook een cowboyhoed bij. Hebben toen met z'n allen pistolen en een flinke hoeveelheid kogels (rollen klappertjes) gekocht en daarmee in de ondergrondse garage waar onze auto's stonden geoefend. Maakte een prachtige rotherrie en sommige mensen dachten dat er een overval aan de gang was.

Thuisgekomen in ons hoofdkwartier hebben we eerst de kroeg verbouwd want er waren 2 rivaliseerende bendes die een vete hadden uit te vechten. Toontje een Brabantse dregline machinist, die op het Hoofd aan het werk was had een nieuw groen overhemd aan waarvan hij de mouwen een beetje te lang vond als het zijn pistool moest trekken. Heb daarom maar de manchetten eraf geknipt.
De tegenstanders hadden een barricade van tafels en stoelen gemaakt en zich daarachter verschansd. De rest van de bende lag achter de bar. Het gevecht brak los en spoedig was het hele café vol met kruitdamp.
Vreemde klanten die binnenkwamen dachten dat we gestoord waren een zooitje volwassen kerels met getatoueerde armen languit achter een tafel met een klappertjes pistool!!!


Doden en gewonden werden
op straat gelegd.

Er waren ook twee jongentjes die steeds in de vuurlinie liepen en prompt werden doodgschoten. Ze werden dan aan hun achterpoten weggesleept. Gevolg hiervan was dat ze er na een tijdje zo zwart als bavianen uitzagen.
De vrouw van Toontje kwam binnen en keek niet erg vrolijk toen ze d'r twee roetzwarte zoontjes zag. Ze keek nog minder vrolijk toe Toontje om een rolletje klappertjes vroeg en daarvoor een tientje moest betalen. De pleuris brak pas echt uit toen ze het overhemd zonder manchetten zag.
Om kort te gaan de strijd tussen de twee rivaliserende bendes eindigde onbeslist.

In 1969

 konden wij het hele pand kopen. De huur van het café bedroeg toen 40 gulden per week. Een hypotheek afgesloten bij de Rabo Bank de rente bedroeg 8%. We konden wel boetevrij aflossen want een hypotheek van 30 jaar is een beetje gortig. Daar we een gloeiende hekel hadden aan schulden heb ik de Zim maar weer eens gebeld, direct naar Haifa gevlogen en aangemonsterd op een schip waar ik me de naam niet meer van kan herinneren. De Captain was een Spanjaard en we voeren tussen Haifa en Marseille. Toen m'n 1/2 jaar erop zat ben ik met de centjes in m'n achterzak weer naar Maassluis vertrokken.

"Het geheim van de Nijl" 

In die tijd was er op de tv een serie of film "Het Geheim van de Nijl" Arie een werkeloze tobber dacht altijd na 2 of 3 slokjes dat hij Colombo de detective was. De plannen voor de verbouwing waren al rond dus op het inventaris keken we niet zo nauw meer. De truuk was dat we de grote tafel namen die midden in de zaak stond, de tafel omdraaiden met de poten in de lucht. In de tafel werd een stoel gezet en dan werd Arie weer op de stoel gepoot en vastgebonden. (anders liep hij steeds weg) Arie kreeg een houten lat van een meter of 2 in z'n handen geduwd om te roeien en te laveren bij de waterval.
Om de voorste poten van de tafel werd een eind touw gebonden en daar werd aan getrokken zodat de tafel over de vloer schoof terwijl Arie roeide. "Kijk uit Arie een waterval!"was het commando voor Arie om als een wilde te roeien en werd er door een man of wat uit alle macht aan het touw getrokken. Hierbij veegde hij een aantal glazen van de bar en brak er een poot van de tafel. Arie lag op de grond en riep "Help ik verdrink!"

"De Broer van Arie"  

De broer van Arie ene Leen was bij het Leger des Heils en stond droog, very droog. Meen op zaterdagavond stond het leger op de Markt te toeteren en te zingen. Leen kwam in vol ornaat voorbij en een paar klanten riepen hem binnen. "Leen een slokkie bier?", "Nee mensen dat gaat niet, dat ruiken ze." "Weet je wat Leen neem een wodka, dat ruik je niet." Na enige scheuten gedistilleerd ging Leen bijna op handen en voeten en zonder pet naar de Markt. Hem hem in maanden niet meer bij ons in de buurt gezien.

"De Tafelpoot"  

De verbouwing was eigenlijk al begonnen. We zouden alleen het weekend nog open blijven. Er hing een groot schild op de deur: "Tijdens de Verkoop gaat de Verbouwing gewoon door." Een gedeelte van de vloer was al weggebroken en je zag alleen ruw zand. De gebroken poot van de tafel hadden we er los onder gezet. We zijn ons leven lang al gek op honden geweest. Tino de namaak herder liep vrolijk door de zaak. Hij was getraind in het opsporen van bierworstjes, dat verhoogde tevens de omzet. Het beest kwam niks tekort. De visboer die op de Markt stond met z'n kraam bracht iedere week een stuk of wat markrelen voor de hond mee. Nu wist ik niet dat er groene markrelen bestonden dus legde ik die vissen voor de zekerheid maar in de vuilnisbak in de keuken en bedankte de visboer met een borreltje. Hebben we jaren volgehouden!
Er kwam een klant (onbekend figuur) binnen, ging aan de grote tafel zitten en bestelde een bakkie koffie. Plotseling begon Tino in de zandbak te wroeten en te graven. Het zand vloog in de koffie van de klant en de goeie man schrok zich wezenloos (Rotterdams) leunde voorover op de tafel, poot er onderuit, klant op de grond.
Reeds toen begonnen we er eigenlijk al aan te twijfelen of we serieus genoeg waren voor het vak van caféhouder.

"Een Scheveningse vissersboot" 

Op zekere dag arriveerde er een vissersboot uit Scheveningen in de haven bij ons voor de deur. Het vreemde was dat de motor maar bleef pruttelen en niet werd afgezet. Het bleek dat er iets met het luchtvat niet in orde was, zodat men de motor niet meer kon starten. Het schip heeft er ongeveer een week gelegen en de bemanning vermaakte zich wonderwel bij ons in de zaak. Na enkele dagen kwamen er enkele echtgenotes uit Scheveningen om poolshoogte te nemen.
De scheepsbel van de logger hangt nu nog steeds bij ons in Brabant aan de muur.

"De wandelende Speculaaspop"  

Edje de internationale vrachtwagen chauffeur die altijd bij Zwolle de grens over ging had verkering met een lang meisje met een bril op. Ze kon drinken als een kameel die drie maanden in de woestijn gehuppeld had. Als iedereen reeds lang door z'n achterpoten gezakt was, zat zij nog rechtop aan de bar. Af en toe moest ze naar het toilet dan hield ze zich met een hand aan de bar vast en liep kaarsrecht en stokstijf richting WC. Denk dat als ze een keer gevallen was je ze met 7 paarden niet meer overeind gekregen zou hebben. 's Zaterdags gingen Edje en z'n vriendin boodschappen doen en kwamen dan terug met diverse blikken. Edje constateerde bij controle dat er een blik uiensoep tussen zat. Edje lust geen uiensoep dus kreeg ik het blik, hij had liever tomatensoep. De volgende week na het boodschappen doen ruilde ik het blik uiensoep om voor de tomatensoep die in de tas van de Speculaaspop zat.
Heb dit enkele weken volgehouden!!!

"Bezoek Heineken-brouwerij"  

We gingen naar de heineken Brouwerij in Amsterdam. We hadden een bus gehuurd die op de afgesproken dag voor de deur stond. We stonden op het punt van vertrek maar wie kwam er aan de Muis. "He Driekus waar gaan jullie naar toe wah?", "Naar de brouwerij in Amsterdam", "Effe wachten lijp ik ga ook mee" De muis was op z'n brommersie en had z'n werkkleding aan. Hij kwam oorspronkelijk uit Utrecht. Brommertje tegen de muur en Muis met oliepak de bus in.
De reis is geheel volgens plan verlopen. In de brouwerij hebben we met z'n allen een super tanker bier leeg gedronken en zijn toen op de Wallen verdaagd. Heb diverse klanten nog wat geld geleend want die moesten ergens op bezoek.
Op de terugweg kregen we honger en de chauffeur wist wel een goede Chinees te zitten. Bij aankomst bij de Chinees bleek het dat de zaak van eigenaar verwisseld was. Hebbie met die Chinezen. Denk dat we met een man of 30 waren. Er waren er een paar in Amsterdam achter gevaren. Het Chinese voer was niet te eten. Kleffe natte rijst, half gare kip. Een bootsman van Smit, die met verlof was zat ballen rijst te kneden en riep "Vangen!" in notime vlogen de kippenpoten, ballen kleffe rijst en verder alles wat wilde vliegen in het rond. De Chinees die intussen de schudzenuwen had gekregen riep "Allemaal weg, hoef niet betalen" Betalen waren we ook niet van plan en zo hebben we onze weg richting Maassluis vervolgd.

"De enige echte Hofkapper"

We hadden twee ex kappers tot klant, Piet die zich Hofkapper noemde en Worst in 't hol. De naam komt hier vandaan dat hij dezelfde loop had als Charly Chaplin. Het was net of hij er een stuk worst aan de achterkant in had en door z'n billen tegen elkaar te knijpen het stuk worst vasthield. Piet knipte zo af en toe nog wel een klanten achter in de zaak en als Worst dan binnen kwam riep Piet "Zo kapper zonder papieren, ik ben de echte Hofkapper"

"Een droevig einde"

Piet werd 's morgens niet meer wakker. Waarschijnlijk was hij vergeten adem te halen, want uitdroging kon het niet zijn. Piet had een eigen tafeltje in de kroeg dat hij als zijn kantoor beschouwde en waar niemand anders mocht zitten. Helaas Piet was niet meer. We hebben toen onder de klanten geld ingezameld voor een krans en op de dag van de begrafenis zijn we naar het kerkhof gegaan na eerst koffie met cognac en toen cognac zonder koffie te hebben genuttigd. Een van de klanten moest zich ter plaatse met twee handen aan een grafsteen vasthouden daar hij steeds op het punt stond om te vallen. Een of andere figuur stond aan het graf een heel verhaal te houden en daar kwam ook in voor :Ik zag een poort wijd open staan.Dit veranderde ter plaatse al snel in: Ik zag een pomp wijd open staan.Teruggekomen in het café hebben we er nog een paar genomen op de gezondheid van Piet.

"De Kip" 

De moeder van Kock belde meestal 's zaterdags op en vroeg dan of Kock er was. Of hij dan een halve kip mee wilde brengen als hij naar huis kwam. Kock had meestal al een aardig golf bier in z'n vermogen en z'n achterpoten werkten dan niet zo best meer. Nu verkochten wij geen kippen maar hadden wel diepvrieskippen voor de soep. Hij nam de bevroren kip mee onder z'n arm en strompelde naar de bestelde taxi. Thuisgekomen zei hij tot het oude mens: "Hier is de kip, lik m'n k..t maar ik ga te kooi."

"De hele halve Kip"

Hans wiens bijnaam " Oereboeroe" was ging driekwart geschuffeld naar de Chinees op de Markt. Daar bestelde hij een hele halve kip.
Na enige tijd kwam de Chinees met een halve kip aandraven en zei: "Eten smakelijk mineer"
De arme Chinees had z'n voeten nog niet gekeerd of Oereboeroe riep: "Heh pindachinees waar blijft m'n kip!"Halve kip liggen op bordje mineer riep de Chinees vertwijfeld.
Oereboeroe: "Nee vuile Chinese rijstepikker, ik bedoel de andere helft!"
Hans is intussen verhuisd naar het "houten Jassies land".

"Jan Potje Op"

Jan had ook een bijnaam en dat komt zo. Het gebeurde dikwijls dat Jan voor de middag binnenkwam en flink slagzij maakte en liep te blazen als een Noordkaper.
"Mensen, mensen, ome Jan is dronken en ome Jan blijft dronken".
"Aardig potje op" Dit werd dan ongeveer 27 keer herhaald. "Doe mij maar een flessie flauwekul, geef zullie ook wat en jij krijg niks want je hebt het tegen inkoopsprijs".
"Hier heb ik 5 gulden voor de chauffeur, de sleutel van de deur, ome Jan gaat te kooi, jas uit, broek uit, pyama komt morgen wel".
Potje op moest dan met vereende krachten de taxi in worden gesjouwd en sloeg bij thuiskomst het raampje van de voordeur in omdat het altijd z'n sleutel kwijt was.
We waren altijd blij dat hij eindelijk opgerot was, maar zie about 2 uur later wie stond er voor de deur? "Mensen, mensen ome Jan heeft een aardig potje op! Geef mij maar een flessie flauwe kul en geef zunnie ook wat. Jij krijgt niks want je hebt het tegen inkoopsprijs"
Tel uit je winst!!!

"De Blauwe Raaf"

Dit is niet het verhaal van een zeldzame vogel, maar van een klant wiens naam de Raaf was.
Die Raaf was meestal blauw of het werd blauw.
Op zekere dag had men zijn brillenglazen met een  viltstift mooi zwart geverfd. De Raaf ging driekwart geschuffeld de deur uit.
Een kwartiertje later belde z'n vrouw met de mededeling: "Karel zie niets meer."
M'n broer, die de telefoon opnam zei: "Dan moet ie naar de oogarts gaan!"
 

"Bijnamen"

 Tot slot nog enige bijnamen die we onze klanten in de loop der jaren hadden gegeven: Pietje Stinkpoot, Hoerepoekie, Wandelende Spreculaaspop, Cadootje, Colombo, Knorhaan, Jan Potjeop, Boor de Wolf, Grobbekuiken, Radsie, Oereboeroe, Pietje Parfum, de Gasmeter, de Sikkies, Jaap Fanta, Worst in 't Hol, Knorhaan, enz.

We hebben van 1967 tot 1977 kasteleintje gespeeld en toen hadden we er de balen van!!!!!